top of page
Szukaj

MOTYL


Młody chłopak natknął się na kokon motyla i przyniósł go do swojego domu. Przez wiele godzin obserwował, jak motyl usiłuje uwolnić się z zamknięcia. Udało mu się zrobić małą dziurę w kokonie, ale jego ciało było zbyt duże, aby się wydostać. Zmęczył się i znieruchomiał. Chcąc pomóc motylowi, chłopiec wyciął nożyczkami szczelinę w kokonie. Ale motyl był mały, słaby, a jego skrzydła zmieniły się. Chłopiec oczekiwał, że owad wzbije się w powietrze, ale zamiast tego mógł tylko wlec swoje nierozwinięte ciało po ziemi. Nie był zdolny do lotu.

Chłopiec, chcąc pomóc motylowi, zahamował jego rozwój. Nie wiedział jednak, że motyl musi przejść przez proces zmagania się z kokonem, aby nabrać sił i napełnić skrzydła krwią. To właśnie walka uczyniła go silniejszym. Patrzymy na zmagania bliskich nam osób, wtedy najlepszą pomocą, jaką możemy zapewnić, jest nierobienie niczego. Interweniując i biorąc na swoje barki ciężar, pozbawiamy tych, na których nam zależy, możliwości rozwoju i wzmocnienia się. Jako rodzic, przyjaciel lub małżonek, trudno oprzeć się instynktowi pomocy. Widzimy, że nasze dzieci zmagają się z problemami w szkole, w kontaktach z innymi dziećmi lub pozostają w tyle na boisku, i chcemy wkroczyć i uratować je przed trudnościami. Chcemy zrzucić ich ból na siebie.

Robiąc to jednak, eliminujemy okoliczności, których ludzie, których kochamy, potrzebują do własnego rozwoju osobistego. To instynktowne i zrozumiałe, że chcemy pomóc. Ale często najlepszym sposobem działania jest czekanie i, jak motyl, pozwolenie, by proces rozwijał się na własnych warunkach i według własnej osi czasu.

23 wyświetlenia0 komentarzy

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie
bottom of page